News at kinepolis
Isolde Lasoen gezicht van Cinémanie
7 maanden geleden
Muzikante Isolde Lasoen is het nieuwe gezicht van Cinémanie. Zij volgt hiermee Ozark Henry op als gezicht voor kwaliteitsfilms. Isolde Lasoen heeft een passie voor alles wat esthetisch en stijlvol is, karakter en eigenheid heeft, en wat emotioneel raakt. Zij voelde zich meteen aangesproken om het nieuwe boegbeeld van Cinémanie te worden. Ook zij kiest graag een film met inhoud die mensen ontroert, wakker schudt en begeestert.
Isolde Lasoen verwierf haar naam en faam als drumster bij onder meer Daan, Briskey, Saint-Marteau en The Whodads en werkte daarnaast ook samen met onder meer Guido Belcanto, Willy Willy, Flip Kowlier en Novastar. In het laatste album van Daan, 'Simple', komt ze naar voor als allround muzikant. Op deze plaat verzorgt ze zang, drum, vibrafoon, trompet, bassynth, percussie en meer. Bovendien combineert ze al deze instrumenten 'live on stage'.
Isolde Lasoen groeide op in een gezin waarin muziek centraal stond, en vooral filmmuziek: "Onze familie luisterde fanatiek naar filmmuziek; bewerkingen ervan speelden we samen in de fanfare en andere orkesten.Telkens als er een nieuwe grote film uitkwam, hadden we het over de componist: 'De nieuwe Spielberg komt uit en de muziek is alweer van John Williams, dus die moeten we zien.' of 'Breakfast at Tiffany's' is een klassieker, maar dan vooral door de muziek van Mancini.' "
"Wat mij het meeste boeit, is de schrijfkunst van grote filmcomponisten als Ennio Morricone, John Williams, John Barry, Henri Mancini en Danny Elfman. Maar ook Randy Newman, Giorgio Moroder en niet te vergeten de Fransen: François De Roubaix, Georges Delerue en Michel Legrand. De romantiek, het feëerieke, maar vooral de bombast en de dreiging die te horen en voelen is in filmmuziek: de kracht van een volledig symfonisch orkest, de zware contrabassen, de schetterende blazers, de strijkers. Fantastisch vind ik dat; daar kan ik helemaal in wegzinken. Thuis met de stereo vollen bak, of zelfs in de auto, midden in de nacht op de terugweg van een optreden. Een andere stijl waar ik ook enorm van hou is de filmmuziek van de jaren 50, 60 en 70, de mambo/surf-soundtracks en de detectievefilms van die tijd, da's nog een andere sfeer, vrij funky, met bigband bezetting en elektrische gitaren en keyboards, erg vernieuwend en cool voor die tijd. John Barry en Henry Mancini hebben in die tijd vaak de muziek van die soundtracks verzorgd."
"Filmmuziek is voor mij erg belangrijk en oefent een grote invloed uit op mijn muzikale carrière en vorming. Een goede muziekscore is minstens even belangrijk als de film zelf."
Het spotje van Isolde Lasoen voor Cinémanie ontdek je hier: